Filament do drukarki trójwymiarowej

Filament do drukarki trójwymiarowej

Od czasu pojawienia się w sprzedaży, drukarki trójwymiarowe wyewoluowały z nieco bardziej skomplikowanych zabawek do poziomu niezwykle przydatnych urządzeń, do tworzenia najróżniejszych kształtów, przeznaczonych do mnóstwa różnych zastosowań. Niektórzy używali drukarek trójwymiarowych do tworzenia podzespołów i części zamiennych do różnorakich urządzeń, a inni za ich pomocą wykonywali niezwykle szczegółowe modele, o jakości przewyższającej odmiany odlewane.

Najnowocześniejsze odmiany filamentów do druku trójwymiarowego

filamentyJednak nawet najbardziej zaawansowana technologicznie drukarka trójwymiarowa mogła osiągnąć tylko ograniczony efekt, gdy nie była używana z filamentem dopasowanym do wykonywania brył o konkretnej charakterystyce. Nowoczesne filamenty różniły się bowiem nie tylko twardością i elastycznością, ale również szybkością zastygania czy gęstością. Najczęściej używane filamenty były niemal identyczne pod względem elastyczności i twardości do plastiku, używanego w odlewach. Taki filament dołączany był do niemal każdej drukarki przeznaczonej do rekreacyjnego użytku, choć nie był zbyt dobrym wyborem do wydruków precyzyjnych. Do takowych znacznie lepiej nadawały się modelarskie odmiany filamentów, przypominające charakterystyką żywicę, lub szary plastik używany do odlewu figurek. Umożliwiały one tworzenie kształtów o najwyższym poziomie detali, do tego stopnia iż twórcy gier planszowych czy modelarze preferowali owy materiał ponad plastikiem czy modelarskimi odmianami żywicy, znacznie częściej używając drukarek właśnie do ich tworzenia. Najbardziej doświadczeni producenci modeli wykonywali części z różnych rodzajów filamentu, tak by gotowy produkt posiadał jak najlepszą jakość i odporność na uszkodzenia, a jednocześnie nie był podatny na gromadzenie się pęcherzy powietrza w tworzonym kształcie, co było stałym problemem podczas wykonywania odlewów.

Osobną kategorią filamentów były odmiany przemysłowe, które wymagały zastosowania najnowocześniejszych modeli drukarek trójwymiarowych, zazwyczaj używanych wyłącznie w zaawansowanych technologicznie zakładach przemysłowych. Filamenty te posiadały najwyższą wytrzymałość po zastygnięciu, a ich krótki czas stygnięcia ułatwiał tworzenie precyzyjnych kształtów, jednocześnie zapobiegając nadlewom i stratom materiału. Nie były one jednak najlepszym wyborem do tworzenia niewielkich detali, zamiast tego służąc do tworzenia stosunkowo prostych części zamiennych, używanych tak w urządzeniach elektronicznych, jak i dużych maszynach przemysłowych.

Comments are closed.